ogrod

Orzechy tygrysie. Jak uprawiać w ogrodzie?

Cibora jadalna, migdały ziemne, chufa, orzechy tygrysie – to nazwy tej samej rośliny. Jej walory doceniają osoby borykające się z uczuleniami. Okazuje się, że można z powodzeniem uprawiać ją w Polsce. 

Ze względu na zalety smakowe, odżywcze, prozdrowotne nie ulega żadnej wątpliwości, iż warto uprawiać ciborę jadalną. Trzeba to jednak robić z głową, aby nie zaszkodzić środowisku – to niezwykłe warzywo znajduje się także na liście 20 najgroźniejszych chwastów świata. Rozprzestrzenia się błyskawicznie. Dowodzi tego m.in. przykład węgierski. Po raz pierwszy zaobserwowano ją tam w 1993 r. – prawdopodobnie została zawleczona razem z bulwkami mieczyków lub nasionami kukurydzy. Dziś opanowała cały kraj

– czytamy w książce Anny Toott pt. Rzadkie, zapomniane i egzotyczne rośliny jadalne w ogrodzie.

Uprawiaj w pojemnikach

Ciborę uprawiajmy więc w pojemnikach, aby nie przedostała się do środowiska. Niechcianą wytępić jest niezwykle trudno, bowiem w sprzyjających warunkach z jednej bulwki matecznej może powstać ponad 600 nowych na powierzchni 3 m². 

Jak wygląda cibora jadalna? 

W ogrodzie zagoniki z migdałami ziemnymi pięknie się prezentują, tworząc zwartą, zieloną strefę. Jej wąziutkie, ciemnozielone liście są atrakcyjnym tłem dla kwitnących roślin.

Podłoże dla cibory jadalnej 

  • Na początek przygotujmy naszym nowym podopiecznym żyzne, torfowe, lekko kwaśne podłoże.
  • Jeśli nabyliśmy nasze pierwsze bulwki wysuszone, wówczas konieczne jest ich moczenie przez dobę w ciepłej wodzie. Nie powinny być całkowicie zanurzone.
  • W kwietniu bulwki wysadzamy pojedynczo do niewielkich pojemników, mogą to być np. plastykowe kubki z otworkami do odpływu wody. Umieszczamy je w dołkach o głębokości 2–3 cm. W temperaturze pokojowej rośliny szybko zostaną wybudzone z zimowego snu.
  • W maju, po zimnych ogrodnikach, decydujemy, czy kontynuujemy uprawę w pojemnikach, czy wysadzamy ciborę pod gołe niebo. W pierwszym przypadku nasze nowe warzywo musi dostać znacznie większą doniczkę (średnica ok. 25–30 cm). Do końca lata zarośnie całą podarowaną jej przestrzeń, tworząc zwartą kępę. Pojemnik możemy wystawić na świeże powietrze, dbając o wcześniejsze zahartowanie rośliny.

Stanowisko

  • Wybrane miejsce powinno być słoneczne i jednocześnie dobrze byłoby zabezpieczyć pojemnik przed bezpośrednim nagrzewaniem przez słońce, bo od tego będzie zależała obfitość naszych zbiorów. Przy skwarnym lecie rośliny skupią się na wydaniu nasion, natomiast przy chłodniejszym będą tworzyły bulwki.
  • Przesadzając migdały do ogrodu, rozważmy, czy nie ulokować ich na podniesionej grządce. Jeśli tak, to powinna mieć ona wysokość ok. 40–50 cm, ponieważ bulwki tworzą się na głębokości do ok. 30 cm.
  • Bez względu na to, gdzie ulokujemy migdały ziemne, przez cały sezon będą one potrzebować dużo wody, ponieważ błyskawicznie schną. Te w pojemnikach podlewajmy nawet codziennie. Pielęgnując rośliny, pieląc, dokarmiając je do połowy sierpnia podsypywanym kompostem, usuwajmy również kwiatostany. Zwiększymy dzięki temu wielkość plonu.

Zbiory migdałów ziemnych we własnym ogrodzie 

Smakowite bulwki powstają po równonocy i im dłużej będziemy odwlekać moment zbiorów, tym dorodniejsze one będą. Najwcześniej z wykopkami możemy ruszyć na początku listopada. Jeśli uprawialiśmy migdały w pojemnikach, to przed nocnymi przymrozkami uciekajmy z nimi do pomieszczeń z temperaturą ok. 5–10°C, zaś te rosnące pod gołym niebem zabezpieczajmy agrowłókniną.

Wykopujemy wszystkie, strząsamy ziemię i przechowujemy w temperaturze 5°C.

Właściwości zdrowotne

Migdały ziemne i mleczko z nich mają skład zbliżony do krowiego mleka, a więc są znakomitym środkiem zastępczym dla osób uczulonych na laktozę. Współczesna nauka potwierdza, iż ich konsumpcja poprawia skład mikroflory jelit, ułatwia trawienie, działa przeciwnowotworowo, przeciwzapalnie, bakteriobójczo, chroni serce i mózg, a nawet przedłuża młodość.

Przeczytaj także: czy dalia jest jadalna?

Jak smakują migdały ziemne?

Słodko! Z lekką nutą orzechów laskowych, mlecznej kukurydzy. Można je chrupać na surowo, w surówkach, sałatkach, zmielone na mąkę dodawać do niemal każdego wypieku.

Fragment książki Rzadkie, zapomniane i egzotyczne rośliny jadalne w ogrodzie, w której w podobny sposób Anna Toott opisuje 53 jadalne rośliny, które możesz uprawiać w ogrodzie. Wśród nich: bataty, maniok, kolokazja czy czyściec bulwiasty. 

author-avatar

O Karol Przybylak

Wydawca Biokuriera, redaktor naczelny wersji drukowanej. Na portalu zajmuje się tematami dotyczącymi rozwoju rynku żywności ekologicznej